Wielki Piątek

W Wielki Piątek wspominamy mękę i śmierć Pana. Na odpuszczenie grzechów ludzkości, Jezus zechciał złożyć swoje życie w ofierze, wybierając w tym celu najokrutniejszą i najbardziej upokarzającą śmierć — ukrzyżowanie.

Związek z Ostatnią Wieczerzą

Ścisły związek łączy Ostatnią Wieczerzą i śmierć Jezusa. Podczas wieczerzy Jezus daje swoje Ciało i swoją Krew, czyli swoje ziemskie życie, samego siebie, antycypując swoją śmierć i czyniąc ją aktem miłości. I tak w śmierci, będącą ze swej natury końcem, zerwaniem wszelkich więzi, On daje siebie, czyni z niej narzędzie zbawienia i obwieszcza zwycięstwo miłości. W ten sposób Jezus staje się kluczem do zrozumienia Ostatniej Wieczerzy, która jest antycypacją przemiany okrutnej śmierci w dobrowolną ofiarę, w akt miłości, odkupiającej i zbawiającej świat.

***

Liturgia Męki Pańskiej

Wielki Piątek, będący wspomnieniem wydarzeń, rozpoczętych skazaniem na śmierć po ukrzyżowanie Chrystusa, jest dniem pokuty, postu i modlitwy, udziału w Męce Pańskiej. O ustalonej godzinie zgromadzenie chrześcijańskie przemierza za pomocą Słowa Bożego i gestów liturgicznych, historię ludzkiej niewierności wobec planów Bożych, które jednak właśnie w ten sposób się spełniają, i słucha poruszającego opisu bolesnej Męki Pana. Kieruje następnie do Ojca niebieskiego długą "modlitwę wiernych", która obejmuje wszystkie potrzeby Kościoła i świata. Wspólnota wielbi z kolei Krzyż i przystępuje do Eucharystii, spożywając święte hostie przechowywane od Mszy "in Cena Domini" poprzedniego dnia.

Komentując Wielki Piątek św. Jan Chryzostom zauważa: "Przedtem krzyż oznaczał pogardę, dziś jednak stał się przedmiotem czci, przedtem był symbolem skazania, dziś jest nadzieją zbawienia. Stał się prawdziwie źródłem nieskończonych dóbr; wyzwolił nas z błędu, rozjaśnił nasze ciemności, pojednał nas z Bogiem, z nieprzyjaciół Boga uczynił z nas Jego rodzinę, z obcych staliśmy się sąsiadami: ten krzyż oznacza zniszczenie nieprzyjaźni, źródło pokoju, szkatułkę naszego skarbu" (De cruce et latrone I,1,4).

Droga Krzyżowa

Aby przeżywać na nowo jak najbardziej czynnie Mękę Odkupiciela, tradycja chrześcijańska stworzyła rozliczne przejawy pobożności ludowej, w tym znane procesje Wielkiego Piątku wraz z sugestywnymi obrzędami, które powtarzają się co roku. Istnieje jednak nabożeństwo, "Via Crucis" - Droga Krzyżowa, które przez cały rok umożliwia nam coraz głębsze odciśnięcie w naszych sercach tajemnicy Krzyża, pójście z Chrystusem tą drogą i w ten sposób wewnętrzne upodobnienie się do Niego. Możemy powiedzieć, że Droga Krzyżowa, używając wyrażenia św. Leona Wielkiego, wychowuje nas "do patrzenia oczyma serca Jezusa ukrzyżowanego tak, aby rozpoznać w Jego ciele nasze własne ciało" (Kazanie 15. nt. Męki Pańskiej). 

Z katechezy Benedykta XVI,

wygłoszona 4 kwietnia 2007 oraz 31 marca 2010.

Kalendarz